วันนี้หนุนบ่นให้ฟังเกี่ยวกับความรู้สึกที่ว่ากำลังเรียนในสิ่งที่ตนเรียนได้แต่ไม่ชอบเรียน ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเนื้อหาวิชาเพื่อนที่เรียนด้วยกันหรืออาจารย์ผู้สอน แต่ก็ไม่ใช่หนทางของมันแน่ๆ ซึ่งมันก็สายไปเสียแล้ว และก็น่าเสียดายที่หนุนมีปัจจัยจากผู้อื่นในการเลือกเอก-โทเยอะเหลือเกิน ไม่เป็นไรนะชีวิตหลังจากนี้หนุนน่าจะได้เดินตามทางที่ตนเองคิดได้เสียที อย่างน้อยก็มีผมสนับสนุนหนึ่งคนล่ะนะ

ด้วยเหตุนี้ผมเลยรู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่ไม่มีปัจจัยที่ว่ามากำหนด ทำให้ไม่มีสิ่งใดมากดดันการตัดสินใจของเรา อีกทั้งการที่ได้มาอยู่เอกนี้โดยบังเอิญ (เพราะเข้าญี่ปุ่นไม่ได้) ก็น่าจะเป็นสิ่งที่โชคดีสุดๆ เพราะผมเชื่อว่าคงจะไม่คิดมีใครจะลองค้นหาประสบการณ์จากเอกนี้เองแต่แรกซักเท่าไร รวมทั้งตัวผมเอง แต่โชคดันพามาอยู่ซะงั้น แต่ก็ได้พบกับสิ่งที่ตนเองต้องการจะเรียน เนื้อหาที่เปิดกว้างทางความคิด สมาชิกในเอกทั้งอาจารย์ พี่ เพื่อน น้องๆ ที่เปิดกว้างไม่แพ้กัน

สิ่งสำคัญคงจะเป็นเพื่อนในเอกนี่แหละที่ไม่นึกว่าจะสนิทกันได้ขนาดนี้

ขอบคุณเจ๊ๆทั้งหลายที่เข้าใจและไว้ใจนะจ๊ะ

ขอบคุณเอกที่ไม่ทำให้ผมเป็นไข่แดงก้อนเดียว

ขอบคุณสะใภ้เอกด้วยนะที่มีส่วนในการตัดสินใจครั้งนั้น (ทำไมเธอไม่ตัดสินใจให้ตัวเองบ้างฮึ)

ขอบคุณที่บ้านที่ไม่ไซโค จะพยายามหาเงินให้ไม่แพ้เอกญี่ปุ่นก็แล้วกัน

พิมพ์แค่นี้ครึ่งชั่วโมงแล้ว ไปดีก่า

เออ...ไม่ขอบคุณไม่ได้เลยนะ...ความโชคดี