คนอาจไม่รู้สึกอะไรเลยก็ได้อ่ะเปี๊ยก ที่เรารู้สึกว่ามันเอาเปรียบคนดีอาจเพราะเราอยู่ในช่วงเชื่อมต่อระหว่างยุคสมัยของนามธรรมอันดีพร้อมกับทุนนิยมก็ได้นะ แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่นามธรรมพวกนั้นมันจากเราไปหมด ตัวตนของพวกเราอาจไม่รู้สึกก็ได้ว่ามันเอาเปรียบคนดีน่ะ จริงๆนะ เราว่า

เหมือนกับว่าที่เรารู้สึกว่าทุนนิยมมันทำสังคมเราเปล่าเปลี่ยว ผู้คนรู้สึกว่างเปล่า อาจเพราะเราอยู่ในช่วงเปลี่ยนผ่านมากกว่า ที่เราหวนระลึกถึงอดีตที่ไม่มีวันหวนคืน กับอนาคตที่เป็นทุนนิยมน่ะ แต่ถ้าวันนึงความจริงที่เป็นทุนนิยมมันจริงเสียยิ่งกว่าจริง เราอาจไม่รู้สึกอะไรเลยก็ได้ถึงความเปล่าเปลี่ยวเหล่านั้นที่เรารู้สึกในวันนี้ มันอาจจะเหมือนจริงจนเกินจริงเลยก็ได้ แบบว่าแยกไม่ออกเลยว่าอะไรคืออะไรความหงาหรืออะไร หรือว่าทุนนิยมเหล่านี้แหละคือสิ่งที่เราเป็นมันเป็นทุกคนเป็น ไม่เหลืออะไรนอกจากนี้อีกแล้ว

ไม่รู้จะเม้นไรว่ะป๋า

ออกแนวอยากสารภาพมากกว่า

ว่าบางเวลาเค้าก็เป็นคนนึงที่รู้อยู่แกใจแต่ก็ยังทำอะไรๆที่เป็นทุนนิยม - -"

คงไม่กล้าบอกว่าวันนึงจะสลัดคราบของมันให้หมดได้

แต่คิดว่าหลังจากที่อ่าน blog ป๋าจะทำให้มันมีบทบาทในชีวิตเค้าน้อยลง

ขอบคุณนะป๋า^^