 | | |
| | |
|
Spaces home  kappathaiPhotosProfileFriendsMore |  Tools   |
kappathaiJuly 01 ค่าของความรัก...The Nightingale and The Rose
by Oscar Wilde ตัดตอนมาจากบทแปลของ วินทร์ เลียววาริณ ไนติงเกลตัวหนึ่งมองเข้าไปในหน้าต่างบ้าน เห็นชายหนุ่มนักศึกษาในบ้านกำลังเศร้าหมอง เพราะหญิงสาวที่เขาหมายปองไม่สนใจเขาเลย หล่อนบอกว่าจะยอมเต็นำกับเขาในงานเลี้ยง หากเขาสามารถหาดอกกุหลาบสีแดงให้หล่อนได้ เขากลุ้มใจ คร่ำครสญ เพราะเป็นฤดูที่หาดอกกุหลาบไม่ได้
"เขาร้องไห้ทำไม" กิ้งก่าถาม
"นั่นสิ ทำไม" ผีเสื้อว่า "เขาต้องการกุหลาบแดง" ไนติงเกลตอบแทน "น่าขันจริงๆ" พวกนั้นว่า ไนติงเกลไม่รู้สึกขัน บินไปที่ต้นกุหลาบแดง ขอร้องให้มันช่วยออกดอกให้ มันตอบว่า "ฉันถูกฤดูหนาวซัดจนบอบช้ำ ฉันจะไม่มีดอกอีกเป็นปี แต่หากเธออยากได้จริงๆละก็ มีอีกวิธีหนึ่ง เธอต้องรอ้งเพลงใต้แสงจันทร์ทั้งคืน อาบดอกกุหลาบด้วยเลือดสดๆเธอ ให้หนามกุหลาบแทงทะลุหัวใจของเธอ เลือดสีแดงของเธอจะไหลเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของฉัน"
"นั่นคือความตายของฉัน..." ไนติงเกลบอก "...แต่มันก็คุ้มเพราะรักย่อมมีค่ามากกว่าชีวิต"
คืนนั้นในสวนมีเพลงของนกไนติงเกลตลอดทั้งคืน สะกดใครต่อใครในภวังค์ ต้นกุหลาบผลิดอกออกมา กลีบดอกสุขาวค่อยๆเป็นสีแดงสด เมื่อชายหน่มตื่นขึ้นมาตอนเช้าก็พบดอกกุหลาบสีแดงที่สวยกว่าที่เขาเคยพบมาในชีวิต ใต้ต้นกุหลาบมีซากศพของนกไนติงเกลตัวหนึ่ง
เขาเอาดอกไม้ไปหาหญิงสาวที่เขาหมายปอง แต่หล่อนเปลี่ยนใจแล้ว ชายสูงศักดิ์ผู้หนึ่งกำนัลเธอด้วยเพชรนิลจินดา หล่อนว่า "เพชรพลอยย่อมมีค่ากว่ากุหลาบแดง"
ด้วยความอกหัก เขาขว้างกุหลาบแดงดอกนั้นไปที่ถนน มันถูกล้อรถทับแหลกลาญ
ฉากสุดท้ายคือเขากลับบ้าน และอ่านหนังสือ March 31 วิกฤตความรู้สึกอ่านชีวประวัติของ ฮายาโอะ มิยาซากิ อนิเมเตอร์ชื่อดังแห่งสตูดิโอจิบลิ ซึ่งทำการ์ตูนโด่งดังอย่าง Princess Mononoke และ Spirited Away ซึ่งแฝงไว้ด้วยปรัชญาชีวิตที่หนักไม่ใช่น้อย แต่ถูกถ่ายทอดออกมาอย่างมีสุนทรียะ ดูแล้วอิ่มเอิบใจและได้สาระไปพร้อมๆกัน เขาเลือกเรียนเศษฐศาตร์ เพราะเหตุผลว่า ในความเป็นจริงวงการอนิเมชั่นตอนนั้นไม่อาจรับประกันได้ว่า เขาจะประสบความสำเร็จในสิ่งที่ใฝ่ฝัน แต่เขาก็ไม่ทิ้งสิ่งที่เขาอยากทำ เขายังฝึกฝนการวาดการ์ตูนของเขาต่อไปน่าแปลกที่อ่านแล้วควรจะได้แรงบันดาลใจที่จะไม่ทิ้งความฝัน แต่ผมกลับมามองชีวิตตัวเอง และตั้งคำถามว่า คนที่ไม่ได้เรียนปรัชญา แต่มีปรัชญาที่ลุ่มลึกก็มีตั้งมากมายนะ โดยที่เขาไม่ต้องยุ่งกับศาสตร์ที่ยากๆของปรัชญาเช่นอภิปรัชญาหรือญาณวิทยาให้ปวดหัวอีกด้วย เพราะเอาเข้าจริงเนื้อหาที่ยากมากๆของศาสตร์เหล่านั้นกลับเป็นแค่ "แบบฝึกหัดทางตรรกะ" ที่ไม่ได้มีประโยชน์กับการใช้ชีวิตซักเท่าไรเลย แล้วจะ...เรียนปรัชญาไปทำไมฟะผมหลงไหลกับความเรียบง่ายที่ภาคปรัชญาศิลปากร ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจให้ต่อป.โทสาขาปรัชญาที่จุฬา แต่มันกลับยิ่งห่างไกลออกไปจากความเรียบง่ายเหล่านั้น แล้วเราก็ไม่มีสกิลอะไรที่จะไปต่อเติมเพื่อนำเสนอปรัชญาให้ออกมาน่าสนใจเหมือนกับที่มิยาซากิทำ แม้แต่เขียนบทความที่แปลกใหม่มากพอเหมือนงานของนักปรัชญาในอดีต (ซึ่งไม่ค่อยมีคนอ่านอยู่ดี) ก็ยังไม่ได้เลยตอนนี้เลยรู้สึกว่าเลือกผิดหรือป่าววะเนี่ย ที่ลงมาจมปลักกับปรัชญาเต็มตัว ทั้งๆที่ตอนป.ตรีเชียร์น้องให้เรียนปรัชญามากๆ แต่ก็ไม่ได้สนับสนุนให้เรียนเป็นวิชาเอก เพราะตอนนั้นคงคิดแบบเดียวกับมิยาซากิ ตอนนี้ชีวิตแคบลงมากๆ แต่ก็ไม่คิดจะเลือกทิ้งป.โทปรัชญา เพราะว่า 38000 เราไม่ได้จ่ายเอง ไม่อยากให้เสียเปล่า หวังอย่างเดียวแล้วว่าจะเป็นครูสอนปรัชญาที่ทำให้เด็กชอบได้เหมือนที่เราเคยได้เรียนมา จะมีปัญหาหรือป่าวก็ไม่รู้ถ้าอ.พิพัฒน์กับอ.ศากุนได้อ่าน อาจารย์ทำไมถึงเลือกเรียนป.โทปรัชญาครับอยากรู้จังสุดท้ายต้องขอบคุณ อภิญญา ที่เป็นกำลังใจสำคัญให้กับทุกๆเรื่อง :)January 07 จัดตั้งรัฐบาลช่วงที่ผ่านมาเกิดศึกแย่งกันจัดตั้งรัฐบาลเกิดขึ้น ก็มีคนถามผมว่าให้หมักหรือมาร์กตั้งรัฐบาลดีกว่ากัน
ผมออกตัวก่อนเลยว่าผมเป็นพวกเลือกข้าง ตอนเลือกตั้งก็กาประชาธิปัตย์ เพราะอยากให้โอกาสอภิสิทธิ์ได้เป็นนายก ส่วนส.ส.ที่ยังเห็นว่ากูทำประโยชน์ให้กับประชาชน โกงกินบ้าง (บ้าง จริงเหรอ!!) ก็ไม่เห็นเป็นไรนั้น ต่อให้เคยชอบก็ไม่เลือก คนที่บอกว่าไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด จริงๆแล้วก็เลือกข้างอยู่ในใจ แต่เลือกที่จะไม่พูดแค่นั้น เพราะเบื่อหรือเพื่อประโยชน์บางประการก็สุดแล้วแต่ละคน ผมเห็นว่าการประกาสเลือกข้างไม่เห็นจะเป็นไรเลย เพราะจะกระตุ้นให้เอาเหตุผลมาพูดกัน ไม่ใช่เลิกๆ ทิ้งปัญหาแล้วเริ่มใหม่ท่าเดียว ปํญหาคือเหตุผลไม่ค่อยใช้ มีแต่ตูจะเอาเท่านั้น ดังตัวอย่าง พ่อผมเกลียดพลังประชาชนมาก ถึงขนาดบอกว่า
พ่อ- ตอนนี้ประชาชนไม่อยากได้สมัครเป็นนายกร้อก ผม- แล้ว 233 ของมันล่ะคับ หมายความว่าไง พ่อ- ก็มันโกงเขามา ซื้อเสียงทั้งนั้น ผม- ต่อให้ซื้อเสียง เขาจะไม่เลือกก็ได้ โดนซื้อเสียงไม่ได้หมายความว่าไม่ชอบนี่นา พ่อ- ไม่รู้แหละ แต่ประชาธิปัตย์ควรจะได้จัดตั้งรฐบาล ผม- พูดงี้ไม่ได้น้า เด๋วไปทะเลาะกับคนที่ชอบทักษิณ พ่อ- โอ้ยไม่มีคนชอบมันแล้ว ผม- !!! อีกตัวอย่างหนึ่ง เอามาจากคอลัมภ์คาบลูกคาบดอกของหมัดเหล็ก ที่ลงไทยรัฐ 7/01/2551
ผมกล้าฟันธงว่าเขาเลือกข้าง พปช. แต่ก็บ่นๆว่าสื่อทีวีเสนอข่าวไม่เป็นกลาง หรือเพราะว่าเขาอยู่ในฐานะคอลัมภ์ ไม่ใช่ผู้สื่อข่าว จึงสามารถเสนอความเห็นที่ไม่เป็นกลางได้ (หรือว่าเขายังคิดว่าเป็นกลางอยู่) ผมว่าไม่เห็นแฟร์เลยด่าแต่ทีวี ก็ทีวีมันไม่มีคอมลัมภ์นี่หว่า (ขนาดรายการวิเคราะห์ข่าวโดยเฉพาะ ยังโดนด่าเลย) แล้วเราก็เห็นหน้าคนพูด เขาต้องรับผิดชอบสิ่งที่พูดมากกว่า เขียนบทความอยู่เบื้องหลังซะอีก ชื่อจริงก็ไม่ได้ใช้ เขาเขียนว่า "รัฐบาลที่ไปปล้นอำนาจจากมือประชาชนก็เป็นรัฐบาลป่าเถื่อน เป็นยิ่งรัฐมาจากโกงอำนาจประชาชน น่ารังเกียจกว่า รัฐบาลที่มาจากการโกงเลือกตั้งมากมายหลายเท่านัก" โอ้ว แล้วมันต่างกันตรงไหนวะเนี่ย ช่วยชี้แจงด้วยเถิด !!! โดยส่วนตัวเห็นว่าควรให้สมัครรีบจัดตั้งรัฐบาลไปซะ ด้วยเหตุผลหลายประการ 1.ปชป.ไม่น่าออกมาพูดว่าจะรอโอกาสในการจัดตั้งรัฐบาลขนาดนั้น เพราะไงประชาชนก็เลือกพปช.มาตั้ง 233 มันจะเกิดภาพว่าปชป.ไม่แฟร์ 2.ต่อให้เข้าไปจัดตั้งรัฐบาลได้ แต่เสียงก็ปริ่มน้ำสุดๆ ลำพังแค่จะเอารัฐบาลผสม 6 พรรคให้เดินไปในทางเดียวกันก็ยากอยู่แล้ว เสียงฝ่ายค้านก็มาก ฟันธงว่าวาระประชาชนที่พูดไว้ไม่ได้ทำแน่ เมื่อบวกกับความไม่แฟร์ในข้อแรก มีหวังปชป.จะไม่ได้กลับมาเกิดอีกเลย 3.เคยอ่านนสพ.มา จำได้คร่าวๆว่า ในรัฐธรรมนูญบอกว่าเวลาอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลยกทีม ผู้มีตำแหน่งหัวๆในกระทรวงห้ามออกเสียง รวม 36 เสียง แค่นี้ก็แพ้ตั้งแต่ยังไม่ทันได้จัด 4.ก็บ่นกันไม่ใช่เหรอว่าสมัครมันทำงานไม่ได้เรื่องหรอก ก็ให้มันบริหารไป ถ้ามันเจ๊ง คนก็จะไม่เลือกอีก พวกหัวสมองของทรท.เดิมก็กระจัดกระจายไปมาก ไม่น่าจะไปรอด แต่ถ้ารอด ก็ต้องชมเขาดิ (ก็หมักเก่งจริง) แต่ถ้าโกง ก็ค่อยเรียกร้องผ่านกระบวนการประชาธิปไตยกันต่อไป ฉะนั้นผมสนับสนุนเติ้งให้ไหลไปจัดตั้งรัฐบาลครับ December 26 ขอไว้อาลัยแด่ทุกความดีตอนนี้โลกเราเป็นของของทุนนิยม
ไม่รู้ว่าศตวรรษหน้าจะเป็นของมันอย่างนี้ต่อไปหรือไม่
รู้แต่ว่าโลกตอนนี้มันไม่น่าอยู่เอาซะเลย
ทั้งๆที่โลกแบบนี้มันไม่ต้องการคนดีซะหน่อย
เพราะเราสามารถแสวงหาผลประโยชน์จากผู้อื่นได้ไม่อั้น
แต่ทำไมถึงยังเรียกร้องให้ต้องเป็นคนดีกันนัก
ทุนนิยม แกคงอยู่ไม่ได้ล่ะสิถ้าไม่มีคนดี
เพราะถ้าตอนนี้ไม่มีคนดี
คนก็จะรู้กันหมดว่าโลกของแกมันบัดซบแค่ไหน
เพราะคนดีเขาคอยสร้างความหวังให้แก่โลก
แต่แกก็ยังไม่วาย หาผลประโยชน์จากความหวังนั้นอีก
น่าเจ็บใจนะ ที่รู้แล้วแต่ทำอะไรมันไม่ได้
แต่น่าเจ็บใจกว่า ที่มีคนรู้มากมายแต่ไม่ได้คิดที่จะทำอะไร
ขอไว้อาลัยแด่ทุกความดีที่เหลืออยู่บนใบโลกนี้
อ่านตัวอย่างของทุนนิยมที่หาผลประโยชน์จากความหวังของคนดีได้ที่นี่
December 13 บังเอิญวันนี้ยืนตลอดสายบนรถเมล์เหมือนอย่างเคย
ด้วยความว่างจัดเลยนึกขึ้นได้ว่า
ชาติไทย 2 พยางค์
เพื่อแผ่นดิน 3 พยางค์
ประชาธิปัตย์ 4 พยางค์
พลังประชาชน 5 พยางค์
มัชชิมาธิปไตย 6 พยางค์
รวมใจไทยชาติพัฒนา 7 พยางค์
บังเอิญดีแท้
อย่าลืมไปเลือกตั้ง 23 ธ.ค.นะคับ ^^
|
||||||||||||||||||||||||
|
|
Invite as friend
Profile
Blog
Photos
Lists